Vakantie? Da's niks voor mij

Afgelopen week was ik (weer) een weekje in heerlijk Malaga. Wie mij een beetje kent, weet dat ik graag en vaak even een weekje over de grens ben. Vroeger vaak op Aruba, maar nu steeds vaker in Spanje. Heerlijk en makkelijk, want ik kan mijn werk overal doen. En dat doe ik dus ook. Er is de afgelopen jaren geen week voorbij gegaan dat ik niet werkte. Sowieso heb ik altijd mijn laptop mee op vakantie. Juist omdat ik daar rustig van word. Even de mail bijhouden of een snel klusje te doen op een verloren moment. Iedereen blij. Ik ook. 

Maar nu dus niet. In een vlaag van plotseling opkomende volwassenheid, leek het mij een goed idee om het concept 'echt vakantie' eens te proberen. En dus bleef de laptop thuis. Slecht plan. Want, zeker met een man met wat lichamelijke ongemakken die meer en vaker in het hotel wilde blijven dan ik alleen zou hebben gedaan, had ik de nodige verloren momenten. Momenten waarop ik dus wél dat spoedklusje had kunnen doen waar ik over werd gebeld. Even die factuur goedkeuren, projecten administratief afronden en die Teams-meeting accepteren. Zonder in te leveren op vakantiegevoel.

Kortom, lesson learned, volgende keer gaat de laptop gewoon weer lekker mee. Ik ben gewoon niet zo geschikt voor het concept 'volledig afschakelen'. Ik word alleen maar onrustig van een vollopende mailbox. Laat mij maar lekker even tussendoor dingen aftikken, dan heb ik minstens zo'n lekkere vakantie. Tenslotte vind ik mijn werk ook gewoon leuk. :-)