Spelfouten? Boeit me niet!

Ik ben tekstschrijver, verdien mijn geld met taal en toch interesseert het me geen reet of mensen spelfouten maken. Mensen denken vaak dat ik als tekstschrijver automatisch ook een taalnazi ben. Maar ik heb dus totaal niet de behoefte om anderen te verbeteren.

Op Instagram zie ik dagelijks de prachtigste taalkundige ongelukken. 'Er word', 'het gebeurd', 'ik vindt'. Ook bij mensen die anderen graag de maat nemen. Mij bijvoorbeeld. En ja, dan slide ik weleens in de DM. Want het is verleidelijk om iemand die overal iets van vindt, te wijzen op de drie spelfouten in zijn eigen story. Maar verder laat ik het gaan, want: boeien.

Er zijn in copy veel belangrijkere dingen dan foutloos spellen. Een goede tekst heeft een verhaal, een doel, een boodschap. Hij raakt, overtuigt, informeert of zet aan tot actie. Voor die fouten heb je meelezers en correctoren. Dat is namelijk óók een vak. Een ander vak.

Natuurlijk moet een professionele tekst uiteindelijk taalkundig kloppen. Maar dat betekent niet dat ik ook in mijn vrije tijd overal de rode pen bij hoef te pakken. Als je kok bent, ga je toch ook niet ongevraagd ieders kookkunsten bekritiseren?

Ik maak zelf ook tikfouten. Zat zelfs. Wie regelmatig met mij appt, weet dat een flinke dosis creatief lezen erbij hoort. Ik tik sneller dan mijn vingers kunnen bijhouden. Toch snappen mijn vriendinnen prima wat ik bedoel met: ‘heb je tidj om maadnag dnaard d erfilm te ghaanm?’

Als je een website, brochure of andere professionele tekst publiceert, moet je daar kritisch op zijn. Sterker nog, daar help ik je graag bij. Maar laten we niet doen alsof foutloos spellen de hoogste vorm van beschaving is.