Update: van altijd aan naar iets vaker uit

Bijna twee maanden geleden kondigde ik een (voor mij dan) revolutionair besluit aan: ik ging minder werken. Na 30 jaar (meer dan) fulltime werken, zeven dagen per week bereikbaar zijn en gerust op vakantie een interviewtje tussendoor plannen, vond ik het welletjes. Nou ja, een beetje dan. 

En? Hoe bevalt dat?

Nou, hou je vast: verrassend goed! Ik werk nog steeds gewoon, meestal ook vijf dagen per week. Maar die zesde en zevende werkdag zijn tegenwoordig eerder uitzondering dan regel. Het grootste verschil zit in mijn hoofd. Ik moet van mezelf niet meer voortdurend iets. Niet ieder berichtje direct beantwoorden, niet iedere klus vandaag afmaken en niet ieder vrij uurtje nuttig besteden. Voor iemand die altijd 'aan' stond, best een ontdekking. 

En dus ga ik tegenwoordig soms overdag naar de film. Of, zoals gisteren, midden op een werkdag naar de kapper. Zonder stress over hoeveel werk ik in die tijd had kunnen verzetten. Nou ja, een beetje stress dan. 

En, wat een verrassing, de wereld draait gewoon door. Mijn klanten zijn nog steeds blij (hoop ik), de opdrachten komen nog steeds binnen en het werk komt gewoon af. Alleen niet meer ten koste van ieder vrij moment.

Kortom, dat goede voornemen van 2 september houden we erin. Had ik misschien toch wat eerder moeten bedenken. Maar hé, ik ben pas 52.